Co twoim zdaniem składa się na sukces w skokach narciarskich?

Bardzo dużo rzeczy, przede wszystkim talent, predyspozycje, zdrowie, warunki fizyczne, wytrwałość, zaplecze jakim są skocznie do trenowania, sprzęt, opieka trenera. To jest wypadkowa wielu składników, nie ma jednego decydującego.

Co trzeba w sobie mieć, żeby zostać dobrym skoczkiem?

Przede wszystkim motywację. Sport wyczynowy to zupełnie coś innego niż sport rekreacyjny. W sporcie wyczynowym pojawiają się kontuzje, inne problemy związane ze zdrowiem, tu całe życie jest temu podporządkowane, to wymaga wielu wyrzeczeń. W skokach na wynik nie wpływa tylko wysoka forma zawodnika, jest wiele innych czynników, które decydują o zwycięstwie. Chodzi przede wszystkim o dopasowanie się do często zmieniających się przepisów. Teraz skoczkowie musieli przytyć, nie wszyscy się w tym odnaleźli. Wszystko się zmienia, skocznie są inaczej wyprofilowane, bardziej spłaszczone, zmianie ulega kąt nachylenia najazdu, jego długość. Duże znaczenie mają warunki atmosferyczne. Skoczek może być w rewelacyjnej formie, ale wiatru, który go wyhamowuje w danej chwili, nie pokona. Aby być dobrym skoczkiem trzeba mieć talent i wytrwale trenować.  więcej

Kilka tygodni temu przeszła pani zabieg wyprostowania przegrody nosowej, który ma zapobiec częstym chorobom zatok. Kiedy wznowi pani treningi?

Otylia Jędrzejczak: Już trenuję, ale tylko poza wodą. Zajęcia na basenie wznowię już niedługo. Niestety, planowana wcześniej przeze mnie przerwa w pływaniu przedłużyła się z trzech do pięciu tygodni. Dłuższa przerwa oznacza jednak, że przynajmniej pierwsze pół tego sezonu mam z głowy.  więcej

- Cieszy się pan z powrotu do pracy?
- Jeszcze sam tego nie wiem – mówi Hannu Lepistoe. - Byłem już spokojnym człowiekiem, zajmowałem się domowymi sprawami. Nie miałem żadnych planów. I nagle zadzwonił Adam, wszystko się wywróciło. Sam nie wiem, co o tym sądzić.  więcej

- Przeszedł pan do historii jako pierwszy Polak, który zdobył dwa mistrzowskie pasy w dwóch różnych kategoriach wagowych.
- Dwa lata temu miałem sen, że walczę z Cunninghamem, choć wtedy nawet nie myślałem, że to możliwe. Śniło mi się, że bijemy się w Madison Square Garden i wygrywam przed czasem. Widziałem go na deskach. W prawdziwej w walce leżał trzy razy, ale wygrałem na punkty.
- Miał pan jakieś obawy?
- Strach jest zawsze. Człowiek myśli, że nie wszystko może wyjść zgodnie z planem. Obawia się, że zawiedzie kibiców i samego siebie. Niby jest wiara, duch walki, ale gdzieś tam głęboko pojawiają się myśli, że coś zrobiło się nie tak.  więcej

– Mieliśmy nieudany początek, bo w kluczowym momencie zespół prezentował się zdecydowanie poniżej oczekiwań – przyznaje Jan Urban. – Nie byłem zadowolony ze stylu gry i wyników, bo zbyt łatwo odpadliśmy z pucharowej rywalizacji. Drużyna FK Moskwa była z pewnością w naszym zasięgu i śmiem twierdzić, że gdybym dysponował pełną kadrą, poradzilibyśmy sobie z Rosjanami. Zabrakło jednak czasu na skonsolidowanie drużyny, a podstawowym problemem okazała się nieobecność kilku podstawowych zawodników. Roger i Jakub Wawrzyniak odpoczywali po mistrzostwach Europy. W okresie przygotowawczym nie było z nami Inakiego Astiza i Takesury Chinyamy, a Dickson Choto i Edson przechodzili rehabilitację po odniesionych kontuzjach. To wszystko musiało odbić się na postawie zespołu również w meczach ligowych.  więcej

- Czy bardziej cieszy się pan z awansu w rankingu mistrzostw świata - w zeszłym roku był pan szósty - czy ubolewa nad stratą szansy na tytuł?
- Bardziej żałuję straconej szansy. To oczywiste.
- Z pana perspektywy jako kierowcy, czy jest pan zadowolony z tego, co osiągnął w tym sezonie?
- Jeśli chodzi o moją jazdę, myślę że mogę być z siebie zadowolony. Choć oczywiste jest, że zawsze można zrobić coś lepiej. Zyskać jeszcze ułamki sekund tu i tam, i nadrobić jeszcze jedną dziesiątą. Kiedy walczyłem o pole position w Australii i zdobyłem je w Bahrajnie, ani razu nie przejechałem idealnego okrążenia. Zawsze zgubiłem po drodze trochę czasu. Różnica między początkiem sezonu, a końcem polegała jednak na tym, że wcześniej samochód był na tyle szybki, że i tak po czasówkach ruszałem z pierwszego rzędu. Pod koniec, po przejechaniu bardzo dobrego okrążenia startowałem z tyłu.  więcej

Czy to lato było dla Ciebie luźniejsze?
Tylko pod względem ilości startów. Wcale nie miałem więcej wolnego czasu. Przygotowania były zupełnie inne niż podczas startów, lato wypełnione było treningiem.

Jak ocenisz teraz swoją formę?
Jest nieźle, może jeszcze nie tak dobrze, jakbym chciał, ale moje skoki są coraz lepsze.  więcej

Ostatnie wydarzenia – przede wszystkim zapowiedź wycofania kuratora ze związku i „reanimowanie” Niezależnej Komisji Wyborczej – wywołały u niego głęboką frustrację. – Jestem zdruzgotany. Moim zdaniem, niestety, została zdeptana godność Polaków – podkreślał w poniedziałkowe popołudnie, komentując ustalenia między PZPN-em a ministerstwem. – Ale straciliśmy coś więcej. Ulegając po raz kolejny szantażowi FIFA, straciliśmy też wolność, nie tylko w sensie piłkarskim. Chcę pogratulować panu Blatterowi i działaczom związkowym, mówiąc krótko: „jesteście wielcy”. Mówię to przez łzy, ale… taka jest prawda.
  więcej

Walka o fotel prezesa PZPN, która rozegra się 30 października, zapowiada się coraz ciekawiej. Na łamach „Przeglądu Sportowego” swój udział w wyścigu zgłosił Zbigniew Boniek, który niedawno ostatecznie zrezygnował ze swojej pracy w Widzewie. To dobry kandydat?

Zdecydowanie tak. Miło wspominam współpracę z nimw latach 2000 – 2002 (Boniek był wiceprezesem ds. organizacyjno-finansowych – przyp. red.). Podjęliśmy wówczas wiele kroków, które pomogły PZPN stanąć na nogi. Dlatego uważam Zbyszka za świetnego pretendenta. Na dodatek jest od dawna przyjacielem szefa UEFA Michela Platiniego. Pytanie tylko, czy przekona do siebie elektorat w Polsce.

No właśnie. Żeby wygrać wybory, trzeba mieć poparcie głównie tzw. terenu. A to nie takie proste.

Zgadza się, ale wszędzie trzeba mieć poparcie delegatów. Tak jest w każdych wyborach. To może być dla Zbyszka problem, ale wiem jedno – on przedstawi świetny program. Jeśli w czasie wyborów dojdzie na sali do wymiany argumentów, raczej nikt go nie pokona.
  więcej

- Austriacy jeszcze żyją mistrzostwami Europy?
- A żyli podczas ich trwania? Może w dniach, kiedy grała ich drużyna. Szczególnie przed spotkaniem z Niemcami. Tutaj życie jest spokojne, poukładane, każdy ma swoje problemy. Poza tym zdawali sobie sprawę, że szanse na sukces mają niewielkie. Nie, praktycznie nie ma już śladu, że w Austrii grały miesiąc temu najlepsze drużyny Europy. Może poza tabliczkami na autostradach. Hiszpania - strzałki w lewo, Niemcy - strzałki w prawo. Zawiesili je przed finałem, kierując kibiców na parkingi i nie zdjęli do dziś.  więcej